Regulacja in vivo ludzkiej jednojądrzastej leukocytowej reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Badania u osób zdrowych.

Regulację in vivo aktywności mikrosomalnej HMG CoA reduktazy badano w świeżo izolowanych jednojądrzastych leukocytach od 26 zdrowych dorosłych mężczyzn. Aktywność reduktazy wykazywała dzienny rytm i zmniejszała się podczas postu. Aktywność enzymu była również modulowana in vivo przez zmiany w cholesterolu w diecie i w osoczu, co sugeruje istnienie funkcjonalnego systemu regulacji sprzężenia zwrotnego cholesterolu. Pojedynczy posiłek o wysokiej zawartości cholesterolu zmniejszył aktywność reduktazy w ciągu 2 godzin. Ponadto szybkie obniżenie poziomu cholesterolu we krwi za pomocą plazmaferezy d...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3, CD58), która jest zwykle wyrażana na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. Komó...

Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach komórkowych (L2: normoksia, 0,44 +/- 0,13, niedotlenienie,...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycznej w...

Najnowsze zdjęcia w galerii nonamemc:

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie TCI-B12,...

Charakterystyka dwóch populacji ludzkich limfocytów posiadających łatwo wykrywalną immunoglobulinę powierzchniową.

Dwie odrębne populacje limfocytów, z których każda zawierała łatwo wykrywalną powierzchnię immunoglobuliny, wykryto w ludzkiej krwi obwodowej. Pierwsze, komórki B, mają determinanty powierzchni, które są stabilne w 37 ° C, ale są usuwane przez pronazę i regenerują się w hodowli. Komórki są przylegające do nylonu i mają receptor dla C3, a badania z jednostkową sedymentacją grawitacyjną wskazują, że są to głównie małe limfocyty. Komórki B zawierają 9,5% całkowitej liczby limfocytów, przy prawidłowym zakresie od 3 do 16%. Ponieważ wielu lub więcej limfocytów nie ma wbudowanych w błonę...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy powod...

Ilościowa radiautografia transportu cukru w biopsjach jelita od normalnych ludzi i pacjenta z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Zarówno gromadzenie galaktozy, jak i wiązanie floryzyny przez kolumnowe komórki nabłonkowe badano in vitro za pomocą niedawno opracowanej techniki radiografii z wysoką rozdzielczością plastyczną, która jest szczególnie odpowiednia dla małych ilości biopsji. Analiza gęstości radioizotopów na ziarnach zapewnia definitywne poparcie dla poglądu, że mechanizmy komórkowe leżące u podstaw wchłaniania glukozy-galaktozy u zwierząt laboratoryjnych mają pełne zastosowanie w jelicie cienkim człowieka. Nawet liczba nośników cukru w membranie mikrofoworynowej wydaje się podobna, a główna różnica ilośc...

Zahamowane pośredniczone przez przeciwciała zabijanie limfocytów T supresyjnych jako możliwa przyczyna makroglobulinemii w zespole splenomegalii tropikalnej.

W celu zbadania patogenezy makroglobulinemii w zespole tropikalnej splenomegalii (TSS) ocenialiśmy funkcjonalną aktywność limfocytów B i podzbiorów komórek T w sześcienkowym oznaczaniu mitogenu syntezy immunoglobulin. Jednojądrzaste komórki od pacjentów z TSS wytwarzały więcej IgM niż komórki z wioski lub z odległych kontroli. Wydaje się, że wynika to ze zmniejszenia liczby i / lub aktywności supresorowych limfocytów T fenotypu T8 +. Brak funkcjonalnych supresorowych limfocytów T był związany z obecnością w surowicach od pacjentów z TSS przeciwciał IgM, które specyficznie zabijały komórki T8...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsorpcję płynu o wartości około 1,9 nl / mm na minutę....

Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluorescencji z 9,6-monoklonalnym przeciwciałem sugerował albo zmniejszoną gęstość albo czę...

Rekombinowany alergen arachidowy Ara h I ekspresja i wiązanie IgE u pacjentów z nadwrażliwością orzeszków ziemnych.

Alergia na orzechy jest poważnym problemem zdrowotnym ze względu na częstotliwość, potencjalną ostrość i przewlekłą wrażliwość alergiczną. Surowicę IgE od pacjentów z udokumentowanymi reakcjami nadwrażliwości orzeszków ziemnych i biblioteką ekspresji cDNA orzecha ziemnego zastosowano do identyfikacji klonów kodujących alergeny orzeszków ziemnych. Jeden z głównych alergenów arachidowych, Ara h, wybrano z tych klonów, stosując specyficzne dla Ara h I oligonukleotydy i technologię łańcuchowej reakcji polimerazy. Klon Ara hl zidentyfikował gatunek mRNA o masie 2,3 kb w analizie Northern błot ...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmniejszyła się o około 40%, gdy hiperglikemi...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające...

Stężenie reduktazy NADH-cytochromu b5 w erytrocytach osób zdrowych i methemoglobinemicznych zmierzono za pomocą ilościowego testu radioimmunoblottingu.

Aktywność reduktazy NADH-cytochromu b5 (reduktazy NADH-methemoglobiny) jest ogólnie zmniejszona w krwinkach czerwonych pacjentów z recesywną dziedziczną methemoglobinemią. Aby określić, czy ta niższa aktywność wynika z obniżonego stężenia enzymu o normalnych właściwościach katalitycznych, czy z obniżonej aktywności enzymu obecnego w normalnym stężeniu, zmierzono stężenia reduktazy erytrocytów za pomocą ilościowej metody radioimmunoblottingu, stosując oczyszczone przez powinowactwo przeciwciała poliklonalne przeciw wątrobie szczurzej reduktaza mikrosomalna jako sonda. U pięciu pacjentów z &...

Czynniki związane z humoralną hiperkalcemią złośliwości stymulują cyklazę adenylanową w komórkach osteoblastycznych.

Pożywka hodowlana trzech linii komórkowych, ludzki rak gruczołu krokowego (PC3), szczurzy nowotwór komórek Leydiga (Rice-500) i szczurzy mięsak mięsniak (WRC-256), które uzyskano z nowotworów związanych z humoralną hiperkalcemią złośliwości (HHM ), badano pod kątem stymulacji cyklazy adenylanowej w komórkach osteoblastycznych ROS 17 / 2.8 i aktywności resorpcyjnej kości w hodowli. Komórki z niehipercalcemicznego wariantu nowotworu WRC256 służyły jako kontrola. Fragmenty trzech stałych guzów ludzkich, gruczolakoraka płuca od pacjenta z HHM i dwóch gruczolakoraków od pacjentów z normokalcemią ...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilość reprezentowała desmozyny z 61% elastyny utraconej z płuc. Desmozyna i izodesmozyna ...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 40...

Dooponowe podawanie trijodotyroniny powoduje większą stymulację pracy serca u szczurów z niedoczynnością tarczycy niż hormon podawany dożylnie. Dowody na działanie hormonu tarczycy na ośrodkowy układ nerwowy.

Aby ustalić, czy zlokalizowane śródmózgowo jodotysyniny wytwarzają efekty czynnościowe związane z hormonem tarczycy, odpowiedzi dotyczące częstości akcji serca porównano u przytomnych szczurów z niedoczynnością tarczycy, którym podawano trijodotyroninę (T3) drogą dooponową lub dożylną. Znaczący wzrost częstości rytmu serca wystąpił w ciągu 18 godzin po podaniu 1,5 nmola T3 / 100 g masy ciała do wewnątrz oka przez kaniulę wcześniej umieszczoną w bocznej komorze mózgowej. Wstrzyknięcie tej samej dawki T3 dożylnie przez cewnik do żyły szyjnej lub wstrzyknięcie nośnika tylko przez któr...

Płytki krwi i mikrotubule: WPŁYW COLCHICINE I D2O NA PLATELET AGGREGATION I UWOLNIENIE INDUKOWANE JONOFOREM WAPNIOWYM A23187

Badaliśmy rolę mikrotubul w agregacji płytek i wydzielaniu (reakcja uwalniania) indukowanej przez jonofor wapnia A23187 (0,8-5? M). W tych stężeniach agregacja płytek poprzedzona była okresem opóźnienia wynoszącym? 1 min. Wykazano, że kolchicyna (środek, który zakłóca montaż i demontaż mikrotubuli) wiąże się z mikrotubulami płytek krwi, stosując [3H] kolchicynę w stężeniu, które jest specyficzne dla mikrotubul w innych tkankach (10 nM). Kolchicyna wydłużyła okres opóźnienia, zahamowała drugorzędową falę agregacji płytek krwi i zahamowała reakcję uwalniania (uwalnianie [14C] serotonin...

Tłumienie ostrych i przewlekłych stanów zapalnych u szczurów z nowotworem.

Zarówno ostre jak i przewlekłe komórkowe reakcje zapalne zostały zahamowane u szczurów z nowotworami złośliwymi. Zahamowanie ostrych reakcji zapalnych wykazano w zapaleniu naczyń wywołanym przez kompleks immunologiczny oraz w akumulacji leukocytów w podskórnie wszczepionych gąbkach poliwinylowych. U pacjentów z przewlekłą reakcją zapalną wykazano supresję reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego. Pomimo tych stłumionych reakcji, reaktywność skórna dla mediatorów wazoprzepuszczalności nie została zmniejszona. Ani poziomy dopełniacza w surowicy, ani liczba krążących leukocytów nie uległy d...

Nieinwazyjna metoda pomiaru wychwytu glukozy splanchnic po doustnym podaniu glukozy.

Opracowaliśmy nieinwazyjną metodę szacowania wychwytu glukozy splanchnickiej (SGU) u ludzi (doustna technika pomiaru poziomu glukozy [OG-CLAMP]), która łączy zacisk hiperinsulinowy z doustnym obciążeniem glukozą (doustny test tolerancji glukozy). Zatwierdziliśmy tę metodę u 12 osób bez cukrzycy stosujących cewnikowanie żył wątrobowych (HVC) podczas doustnego testu tolerancji glukozy. Podczas HVC splanchnicyjny przepływ krwi wzrósł z 1395 +/- 64 do 1935 +/- 109 ml / min, powracając do wartości wyjściowych po 180 minutach i stanowił 45 +/- 7% SGU w chudym i 19 +/- 5% w osoby otyłe (P <0,05). War...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że wstrzykiwanie Apo-TF do królików uprzednio a...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H] Pro...

Mutacja mutacji w genie białka przenoszącego ester cholesterolu z możliwymi dominującymi wpływami na lipoproteiny o wysokiej gęstości w osoczu.

HDL w osoczu jest ujemnym czynnikiem ryzyka miażdżycy. Białko transferowe estrów cholesterylowych (CETP, 476 aminokwasów) przenosi ester cholesterylowy z HDL na inne lipoproteiny. Pacjenci z homozygotycznym niedoborem CETP powodowanym przez defekt splicingu genu znacznie zwiększyli HDL; jednak heterozygoty mają jedynie łagodny wzrost HDL. Opisujemy dwa probandy z mutacją missense CETP (442 D: G). Chociaż są heterozygotyczne, mają trzykrotny wzrost stężenia HDL i znacznie zmniejszają masę i aktywność CETP w osoczu, co sugeruje, że mutacja ma dominujący wpływ na CETP i HDL in vivo. Komórkowa ekspresja...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII został zma...

Ludzkie i szczurze komórki beta różnią się transporterem glukozy, ale nie ekspresją genu glukokinazy.

Homeostaza glukozy jest kontrolowana przez czujnik glukozy w trzustkowych komórkach beta. Badania na komórkach beta gryzoni sugerują rolę GLUT2 i glukokinazy w tej funkcji kontrolnej i mechanizmach prowadzących do cukrzycy. Niewiele jest bezpośrednich dowodów na to, że te dwa białka wiążą się z rozpoznawaniem glukozy przez ludzkie komórki beta. W niniejszym badaniu in vitro bada się rolę transportu glukozy i fosforylacji w preparatach beta-komórek z niedoczynnością cukrzycy u trzustki ludzkiej. Ludzkie komórki beta różnią się od komórek beta gryzoni ekspresją genu transportera glukozy (głównie...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determinowały kolejną objętość cytoplazmy produkującej płytk...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacyjnej fosforylacji pirogronian-jabłczan, bursztynian i alfa-glicerofosforan jako substraty z...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No Reaktywnych wobec tych hsp, ani wyrażonych konstytucyjnie białek hsp65 komórek wysp trzus...

Pozakomórkowa proteoliza w dorosłym mysim mózgu.

Aktywatory plazminogenu są ważnymi mediatorami metabolizmu zewnątrzkomórkowego. W układzie nerwowym uważa się, że aktywatory plazminogenu są zaangażowane w procesy przebudowy wymagane do migracji komórek podczas rozwoju i regeneracji. Badaliśmy ekspresję układu aktywatora plazminogenu / plazmin w dorosłym mysim ośrodkowym układzie nerwowym. Tkankowy aktywator plazminogenu syntetyzowany jest przez neurony w większości regionów mózgu, podczas gdy znacząca proteolityczna proteoliza katalizowana aktywatorem plazminogenu ogranicza się do odrębnych obszarów, w szczególności w obrębie hipokampa i pod...

Przepuszczalność kłębuszkowa makromolekuł. Wpływ konfiguracji molekularnej na frakcyjny klirens nienaładowanego dekstranu i obojętnej peroksydazy chrzanu u szczurów.

Parametry molekularne inne niż rozmiar i ładunek prawdopodobnie wpłyną na filtrację makrocząsteczek przez filtr kłębuszkowy. Mamy więc badania nad przepuszczalnością makrocząsteczek kłębuszków o bardzo różnych konfiguracjach molekularnych, takich jak peroksydaza chrzanowa, glikoproteina roślinna z punktem izoelektrycznym w fizjologicznym zakresie pH oraz dekstran, nienaładowany polimer cukrowy D-glukopiranozy. Równoczesne luzy częściowe określono dla obu badanych makromolekuł u pięciu szczurów Wistar-Furth. Wyniki wskazują, że dla promienia molekularnego 28,45 A, mierzonego metodą filtracji ...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy w zona fasciculata i zona reticularis; komórki rdzeniaste...

Przeciwciało przeciwko ligandowi CD40, gp39, blokuje występowanie ostrych i przewlekłych postaci choroby przeszczepu przeciwko gospodarzowi.

Przewlekła i ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (cGVHD i aGVHD) wynika z komórek dawcy reagujących na odmienne allele MHC u gospodarza. W cGVHD (H-2d -> H-2bd), zwiększone wytwarzanie immunoglobulin poliklonalnych jest spowodowane interakcją wszystkich wyspecjalizowanych komórek T pomocniczych (Th) i komórek B gospodarza. In vivo podawanie przeciwciała do ligandu dla CD40, gp39, zablokowane indukowane cGVHD surowicowe autoprzeciwciała anty-DNA, wytwarzanie IgE, spontaniczna produkcja immunoglobulin in vitro i powiązana splenomegalia. Wytwarzanie przeciwciał utrzymywało się przez dłuższy okr...

Kompletne sekwencje białkowe regionów zmiennych klonowanych ciężkich i lekkich łańcuchów ludzkiego przeciwciała przeciw cytomegalowirusowi wykazują uderzające podobieństwo do ludzkich monoklonalnych czynników reumatoidalnych z rodziny idiotypów Wa.

Kompletne sekwencje aminokwasów i nukleotydów regionów zmiennych łańcuchów ciężkiego i lekkiego polipeptydu przeciwciała neutralizującego przeciwciało anty-cytomegalowirusowe (CMV) ludzkiej wykazują wyraźną homologię z czynnikami reumatoidalnym IgM (RF) rodziny idiotypów Wa. Przeciwciała przeciw CMV i RF RF mają w zwykłych segmentach genów VKIIIb, JK1 i VHIa, ale wykorzystują różne segmenty genu DH i JH. Przeciwciało anty-CMV nie ma aktywności RF i nie wyraża idiotypu Wa. Wa RF nie mają aktywności anty-CMV. Jednak podzbiór Wa RFs i przeciwciało anty-CMV dzielą kilka idiotypów na polipeptyd...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowicy siedem było niezgodnych typów, co wskazuje,...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Podczas gdy żelazo dostarczane z normalnych magazynów siateczkowo-śródbłonkowych lub ...

Rola sodu w jelitowej absorpcji glukozy u człowieka

Wpływ sodu luminalnego na wchłanianie glukozy przez jelita przy różnych stężeniach glukozy badano za pomocą segmentowej techniki perfuzji u osób zdrowych. Transport moczu w surowicy był hamowany przez perfuzje wolne od sodu z mannitolem lub Tris-HCl jako osmotyczną substytucją sodu (P <0,01-P <0,001). Efekt ten nie wydaje się być wynikiem oporu rozpuszczalnikowego, ponieważ zwiększenie absorpcji wody netto bez dostarczania sodu do światła nie zwiększyło wchłaniania glukozy. Z kolei transport glukozy w dół (stężenie wlewu 6,0-27,8 mmol / litr) nie miało wpływu na brak sodu w roztworze infuz...

Nowa metoda izolowania nieidentycznych podjednostek białkowych ludzkiej ?-lipoproteiny

Ludzkie lipoproteiny alfa (? LP) całkowicie pozbawiono lipidów przez filtrację żelową na Sephadex LH-20 w środowisku 2 butanolu: kwas octowy: H20, 4: 1: 5. Powstałe białko alfa (P) wykazywało dwa główne prążki, oznaczone jako C i D, na elektroforezie w żelu akryloamidowym w 5,0 M moczniku przy pH 8,8 lub 4,0. Pokazano, że mniejsze prążki oznaczone A i B, również obecne, są agregatami C, które tworzą się, gdy są one liofilizowane. Komponenty C i D wyizolowano w czystej postaci z P (otrzymanego przez chromatografię LH-20 z LP) przez filtrację żelową tego białka na Sephadex G-200 w środowisku 1...

Naturalne autoprzeciwciało jest kodowane przez geny regionu zmiennego łańcucha ciężkiego i łańcucha lekkiego lambda bez mutacji somatycznych.

Podczas gdy niezmutowane geny regionu zmiennego (V) regionu zmiennego (V) kodują ciężkie lub lekkie łańcuchy różnych ludzkich autoprzeciwciał, nie udokumentowano zastosowania genów V linii płciowej przez oba łańcuchy danego autoprzeciwciała. Ostatnio donieśliśmy, że gen V łańcucha ciężkiego (oznaczony jako Humha346) przeciwciała anty-DNA Kim4.6 jest identyczny z genem VH linii zarodkowej, 1.9III. Aby zbadać, czy to autoprzeciwciało zostało całkowicie zakodowane w linii płciowej, szukaliśmy odpowiednika w linii płciowej do segmentu lambda Kim4.6 V (oznaczonego Humla146) i wyizolowaliśmy gen V ...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniach rodzinnych, a rozkład typów w losowych niespokrewni...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- 1,4) mM) były zgodne z Ks określonymi in vitro dla sy...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X do...

Dowody na reaktywność z przeciwciałami hybrydoma na prawdopodobne mieloidalne pochodzenie komórek krwi obwodowej aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał.

Limfocyty z receptorami Fc (FcR) dla IgG aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał rozdzielono na rozetkę erytrocytów owcy (E +) i frakcje nieokonujące (E-), i badano pod kątem reaktywności z panelem OK przeciwciał monoklonalnych wytwarzanych przez hybrydomy . Niewiele komórek we frakcji E + FcR + lub E-FcR + reagowało z siedmioma przeciwciałami stosowanymi do definiowania limfocytów T w różnych stadiach różnicowania (OK3, OKT4, OKT5, OKT6, OKT8, OKT9, OKT10). Żadna z frakcji nie eksprymowała antygenu podobnego do Ia (wykrywanego przez OKI1), ale ob...

Izolacja i funkcjonalna charakterystyka ludzkich limfocytów limfoidalnych błony śluzowej człowieka.

Żywe zawiesiny ludzkich limfoidalnych komórek śluzówki okrężnicy przygotowano przez kolejne traktowanie tkanki ditiotreitolem, EDTA w roztworach soli wolnej od wapnia i magnezu i oczyszczoną kolagenazę. Populacja limfocytów jelitowych, w porównaniu do populacji krwi obwodowej, miała większą liczbę komórek pochodzących ze szpiku kostnego, w szczególności komórek zawierających błonową IgA; wykazał spontaniczne skojarzenie z makrofagami; uległy szybkiemu tworzeniu się rozetek z erytrocytami owcy; i wykazali zwiększoną syntezę immunoglobulin in vitro. Wszystkie komórki pochodzące z grasicy były...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały aktywność biologiczną OAF w rozcieńczeniach tak wysoki...

Funkcja transportowa transkobalaminy II

Pobieranie wolnego i związanego 57CoB12, głównie transkobalaminy II (TC II), badano w izolowanej, perfundowanej wątrobie i nerce psa. (1) Występowało dobre wychowanie TC II-B12 psa przez oba narządy. (2) W wątrobie TC II zwiększyło wychwyt nad wolną B-12. (3) Pobieranie przez nerki wolnego B-12 było większe niż pobranie TC II-B12. Wolny B-12 nie zaginął w moczu ani nie powrócił do obiegu. (4) W przeliczeniu na gram tkanki wychwyt nerkowy TC II-B12 był większy niż wątrobowy. (5) Wystąpiło wydzielanie nerkowe lub wytwarzanie TC II (6) Niektóre TC II, ale więcej leku wiążącego o większej wielko...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone białko n...

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwasową różnych nienaruszonych (gładkich) LPS....

Niedokrwienna utrata nabłonkowej biegunowości. Rola ścisłego skrzyżowania.

W proksymalnych komórkach kanalików wiadomo, że niedokrwienie powoduje redystrybucję lipidów w okolicy wierzchołkowej i boczno-bocznej specyficznych dla domeny i białek do alternatywnej domeny błony powierzchniowej. Ponieważ ścisłe połączenia są wymagane do utrzymania polaryzacji błony powierzchniowej, badano wpływ niedokrwienia na szczelność integralną połączenia. Mikroperfuzja in vivo wczesnych pętli proksymalnych kanalików z czerwienią rutenu (0,2%) w aldehydem glutarowym (2%) została wykorzystana do uzyskania selektywnego dostępu i zarysowania szczytowej błony powierzchniowej. W warunkach k...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywność dwufazowa zgodnie z metodami preparatywnymi ...

Niedobór fosfundruktazy mięśniowej. Badania biochemiczne i immunologiczne izozymów fosfufruktinaz w kulturze mięśniowej.

Hodowle mięśniowe od trzech niespokrewnionych pacjentów z deficytem mięśniowej fosfogruktokinaz (PFK; EC 2.7.1.11) (Glikogenoza typu VII, choroba Tarui) miały prawidłową aktywność PFK i prawidłową morfologię. Badania chromatograficzne i immunologiczne wykazały, że prawidłowe hodowle mięśni wyrażają wszystkie trzy podjednostki PFK, M (typ mięśniowy), L (typ wątroby) i P (typ płytkowy) i zawierają wiele izoenzymów homotetramerycznych i heterotetramerycznych. W hodowlach mięśni od pacjentów brakuje aktywnych katalitycznie izozymów zawierających podjednostkę M, ale jest to równoważone przez ...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inotropow...

Odporność nerek na hormon przytarczyc podczas deprywacji fosforu.

Ponieważ wcześniejsze badania wykazały, że reabsorpcja nerkowego nieorganicznego fosforanu jest zwiększona u szczurów po pozbawieniu pokarmu fosforu, badaliśmy wpływ parathormonu (PTH) na nieorganiczną reabsorpcję fosforanów u szczurów z ostrą postacią tarczycy ustabilizowanych na diecie o niskiej zawartości fosforu, aby określić, czy reakcja fosfatyczna na PTH jest osłabiony podczas wyczerpywania się fosforu. Ostre myszy z niedoborem fosforu poddane toryropatii po usunięciu fosforu zareagowały tylko minimalnie na PTH, podczas gdy podobnie przygotowane zwierzęta stabilizowane na diecie o wysokiej za...

Reaktywność na antygeny mielinowe w stwardnieniu rozsianym. Limfocyty krwi obwodowej odpowiadają głównie na glikoproteinę mielinową oligodendrocytu.

Chociaż odpowiedzi limfocytów T na ilościowo duże białka mielinowe, podstawowe białko mieliny (MBP) i białko proteolipidowe (PLP), prawdopodobnie będą miały znaczenie w przebiegu stwardnienia rozsianego (MS), komórkowe odpowiedzi autoimmunologiczne na inne antygeny mielinowe, w szczególności ilościowo niewielkie antygeny mielinowe, takie jak glikoproteina związana z mieliną (MAG) i specyficzna dla centralnego układu nerwowego glikoproteina mieliny oligodendrocytów (MOG), mogą również odgrywać dominującą rolę w inicjacji lub progresji choroby. Wysoce oczyszczone antygeny mielinowe zostały użyte ...

Celowanie genowe u myszy ujawnia zapotrzebowanie na angiotensynę w rozwoju i utrzymywaniu morfologii nerek i regulacji czynnika wzrostu.

Podwyższone poziomy endogennej angiotensyny mogą powodować nadciśnienie tętnic nerkowych w wyniku silnego działania wazopresyjnego peptydu. Wytworzyliśmy przez celowanie w geny myszy homozygotycznych pod względem mutacji zerowej w genie angiotensynogenu (Atg-1). Po urodzeniu zwierzęta Atg-1 wykazują niewielkie opóźnienie w dojrzewaniu kłębuszków nerkowych. Chociaż zwierzęta Atg-1 są niedociśnione przez 7 tyg. Wieku, rozwijają one, w wieku 3 tygodni, wyraźne zmiany w korze nerek, podobne do tych w nadciśnieniowej nefrosterapii. Ponadto, brodawki homozygotycznych zmutowanych nerek są zmniejszone. Wsz...

Wada wiązania insuliny z receptorami u otyłych mężczyzn. Usprawnienie z ograniczeniem kalorii.

Przy insulinie wynoszącej 0,1 ng / ml, wiązanie (125I) insuliny in vitro do krążących limfocytów od 11 otyłych pacjentów było mniejsze niż obserwowane dla komórek od 10 cienkich ochotników. Ponadto w przypadku komórek otyłych insulina nie znakowana była mniej skuteczna w konkurowaniu ze znakowanym hormonem pod względem wiązania, zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu insuliny nieznakowanej. Różnice te nie zostały uwzględnione przez wysokie stężenia insuliny w krążeniu otyłych pacjentów w czasie pobierania krwi lub przez różnice w degradacji hormonu lub w charakterystyce populacji kom...

Próg plazmy epinefryny dla efektów lipolitycznych u człowieka: pomiar transportu kwasów tłuszczowych z [1-13C] kwasu palmitynowego.

Aby określić progi epinefryny w osoczu w celu uzyskania efektu lipolitycznego, podawano 60-minutową infuzję adrenaliny przy nominalnych szybkościach 0,1, 0,5, 1,0, 2,5 i 5,0 mikrogramów / min u każdego z czterech zdrowych młodych dorosłych mężczyzn, jednocześnie otrzymywali jednoczesną infuzję kwasu [1-13C] palmitynowego w celu oszacowania transportu wlotowego wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Te 20 infuzji dało w stanie stacjonarnym stężenie epinefryny w osoczu w zakresie od 12 do 870 pg / ml. Progi adrenaliny w osoczu dla zmian poziomu glukozy we krwi, mleczanu i beta-hydroksymaślanu były w zak...